De nieuwe regeling maakt het voor werkenden met een laag uurtarief eenvoudiger om te stellen dat sprake is van een arbeidsovereenkomst. Verdient een zzp’er minder dan € 38 per uur (peildatum 1 januari 2026) en doet hij of zij een beroep op het rechtsvermoeden, dan moet de opdrachtgever aantonen dat géén sprake is van een arbeidsovereenkomst. Lukt dat niet, dan kan de werkende aanspraak maken op de bescherming die hoort bij een arbeidsovereenkomst, zoals loondoorbetaling bij ziekte en ontslagbescherming.

Belangrijk om te weten is dat de tariefgrens geen harde scheidslijn vormt tussen een zzp’er en een werknemer. Ook boven deze grens kan sprake zijn van een arbeidsovereenkomst. De wet maakt het alleen eenvoudiger om bij een laag uurtarief een beroep te doen op het rechtsvermoeden.

De beoordeling van de arbeidsrelatie blijft afhankelijk van de feiten en omstandigheden. De wet is inmiddels aangenomen door zowel de Tweede als de Eerste Kamer. De daadwerkelijke inwerkingtreding volgt op een bij koninklijk besluit te bepalen moment.

Hoe kijk jij naar deze ontwikkeling? Zorgt het rechtsvermoeden op basis van een uurtarief voor meer duidelijkheid, of juist voor meer onzekerheid voor opdrachtgevers en zzp’ers?